یکشنبه,13 آذر 1401
ورود

ورود

نام کاربری / ایمیل
رمز عبور
ذخیره سازی اطلاعات

  تماس بگیرید: 09331339899  اینستاگرام: sakeneravan.ir@

وصل مستان

 غزل شماره 34 از دیوان شمس (دیوان کبیر)

ای عاشقان ای عاشقان آمد گه وصل و لقا                    از آسمان آمد ندا کای ماه رویان الصلا

ای سرخوشان ای سرخوشان آمد طرب دامن کشان        بگرفته ما زنجیر او بگرفته او دامان ما

آمد شراب آتشین ای دیو غم کنجی نشین                    ای جان مرگ اندیش رو ای ساقی باقی درآ

ای هفت گردون مست تو ما مهره‌ای در دست تو            ای هست ما از هست تو در صد هزاران مرحبا

ای مطرب شیرین نفس هر لحظه می‌جنبان جرس          ای عیش زین نه بر فرس بر جان ما زن ای صبا

ای بانگ نای خوش سمر در بانگ تو طعم شکر              آید مرا شام و سحر از بانگ تو بوی وفا

بار دگر آغاز کن آن پرده‌ها را ساز کن                           بر جمله خوبان ناز کن ای آفتاب خوش لقا

خاموش کن پرده مدر سغراق خاموشان بخور                ستار شو ستار شو خو گیر از حلم خدا

 

جرس: زنگ     فرس: اسب    سمر: داستان، افسانه      سغراق: پیاله بزرگ شراب  

 

 این غزل یکی از غزل های بسیار زیبای مولاناست. در بیت سوم آمده است: ای جان مرگ اندیش رو! یعنی ای جانی که هنوز ترس از مرگ در تو هست از من دور شو. وقتی که ترس از مرگ زائل شود، هیچ ترسی باقی نمی ماند.

 اجرای این غزل با صدای زیبای حسام الدین سراج:

 

Loading the player...

 

کلیک: 16784 بار - بروزرسانی در شنبه, 13 ارديبهشت 1399 22:16
رای شما

دیدگاه خود را ارسال نمایید